Gelecek En Güzel Deterjan |
I don't know anything about me. |
Bir süre uyanık yattım odamda. Sessizliği dolduran o sayısız, tuhaf sesler kendilerini bana duyurmaya başladılar: Dolap fısıldıyor, pencere iç çekiyor, küçük lavabo tıkırdıyor, dolabın içindeyse arada bir gitarın telleri vınlıyordu. Yuvarlak delikli lambadan duvara vuran ışıktan gözüme yepyeni bir bakış geliyordu. Bu donuk bakışların her birinde ‘……………’ diye yazıyordu sanki.
Size odanız ne fısıldıyor? Bana sürekli ‘unut artık’ diyip duruyor. Galiba çıldırdım bilmiyorum. Bu da gereksiz bir yazı oldu. Uyusam iyi olacak.
Ne var hayallerimiz gerçek olsa?
Doğru olduğunu bildiğim şeyi yapamayacak kadar korkaktım. Yanlış olduğunu bildiğim şeyi yapmamam için de gerekli cesaretim yoktu.
Peki ya o kalbin başkasına aitse, neden ben bu kadar uğraşıyorum?
Neden yanımda olduğun her an nefesime nefes katılıyor, ben kendimi sonsuz bir huzurda hissediyorum?
-Aslında sana göre insanları gözümüzde çok büyütüyoruz, hepsi bu. Değil mi?
O gelecek hiç gelmiyor.
I wanna just smoke one ciggarette and run.
İnsanlar midemi bulandırıyor.
Küçük hayalleri olan kızları kimse istemez, sevmez.
Çünkü onların sadece eski bir bisikleti ve saçma hayalleri vardır.
Buzdolabı kapağına sevdikleriyle olan fotoğraflarını asmak tek mutluluk kaynaklarıdır.
Bir de eski kitapları koklamayı çok severler..